ایسنا-رييس انجمن گفتار درماني در آستانه روز جهاني “آگاهي از لكنت” (اول آبان ماه) با بيان اين كه اغلب كودكان در سنين 2 تا 4 سالگي با “نارواني طبيعي” در گفتار روبرو هستند و خانواده‌ها بايد از هرگونه بازخورد نسبت به كودكان پرهيز كنند؛ چرا كه ممكن است اين نارواني طبيعي به لكنت ماندگار تبديل شود، گفت: حدود 50 تا 80 درصد مبتلايان به لكنت پس از سپري كردن دوره‌هاي توانبخشي، روانشناختي و گفتاردرماني مناسب بهبود مي‌يابند.

بابك وثوقي، كارشناس ارشد گفتاردرماني، در گفت‌وگو با خبرنگار بهداشت و درمان خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، لكنت زبان را به عنوان “نارواني غيرطبيعي” معرفي كرد و گفت: لكنت زبان در قسمت مربوط به ناخودآگاه فرد كه هنوز از بيماري خود آگاهي ندارد تحت عنوان “نارواني طبيعي” مطرح مي‌شود. اغلب كودكان در سنين 2 تا 4 سالگي اين مرحله را طي كرده و به دليل عدم آگاهي كافي خانواده‌ها با بازخوردهاي اشتباه مواجه مي‌شوند. به اين ترتيب اين “نارواني طبيعي” تبديل به لكنت بينابيني يا گاها لكنت اساسي و ماندگار تبديل مي‌شود.

وي در تعريف “نارواني طبيعي” گفت: در اين مورد كودك حداكثر در ده درصد موارد دچار نارواني بوده، به آرامي با تنش‌ها و اضطراب‌هاي هنگام صحبت برخورد كرده و كل كلمه يا قسمتي از عبارت را تكرار مي‌كند. در مجموع در نارواني طبيعي فرد از اين نارواني آگاهي ندارد. اين امر وضعيت نرمالي است كه اغلب كودكان آن را طي مي‌كنند.

اين كارشناس ارشد گفتاردرماني به ايسنا گفت: در نارواني‌هاي طبيعي خانواده‌ها بايد از هرگونه تنبيه، تشويق، متوقف كردن گفتار، ايجاد كلمه، ايجاد فضاي تشنج يا دلسوزي‌هاي بي جا پرهيز كنند.

وي لكنت را نيز به «نارواني غير طبيعي» تعبير كرد و ادامه داد: در منابع متفاوت انواع و اقسام مختلفي از لكنت قيد شده است. در مجموع در نارواني “غيرطبيعي” يا “لكنت” براي گفتار تلاش و تقلا شده، در گفتار مكث مي‌شود و فرد از نارواني خود آگاهي دارد. اين امر بيشتراز 10 درصد موارد را در كلام فرد شامل مي‌شود.

به گفته وثوقي، متاسفانه در جامعه ما نگرش صحيحي از اين “نارواني غيرطبيعي” وجود ندارد و اغلب به اين افراد به ديده يك بيمار مبتلا به افسردگي يا بيماري‌هاي رواني مزمن نگريسته مي‌شود. اين افراد معمولا از اعتماد به نفس پاييني برخوردارند. اين درحالي است كه اكنون در كشورهاي پيشرفته افراد لكنتي، بسياري از كارهاي مهم را برعهده دارند.

داروهاي ضد افسردگي “لكنت” را تشديد مي‌كند

وي با بيان اين كه براي درمان لكنت بايد رويكردهاي مختلفي را در نظر گرفت، ادامه داد: در ايران معمولا درمان‌ها به صورت تك بعدي پيش مي‌رود. بايد دانست كه داروهاي ضد افسردگي اثر معكوس در افراد مبتلا به لكنت داشته و لكنت را تشديد مي‌كند. همچنين درمان با ديدگاه روانشناختي هرچند رويكرد مناسبي است، اما تك بعدي است. در مجموع تعامل اجتماعي و ارتباط افراد لكنتي با ديگران بايد تقويت شود؛ چرا كه اين افراد به دليل وجود مشكلاتي در جامعه، از سوي معلم، دوستان و آشنايان، مورد ترحم، تنبيه و تشويق‌هاي اشتباه قرار گرفته و‌ دچار مشكلاتي در اعتماد به نفس شده‌اند.

ضرورت برخورداري فرد مبتلا به لكنت از خدمات توانبخشي و روانشناختي

وثوقي در اين باره به آموزش و پرورش توصيه كرد: آموزش و پرورش بايد آگاهي كامل از لكنت و نارواني به دست آورد. بنابراين كودكاني كه به دليل نارواني قادر به پاسخ به معلم نيستند نبايد مورد تنبيه يا تمسخر قرار گيرند.همچنين نبايد به اجبار اين كودكان را در موقعيتي قرار داد كه حتما صحبت كنند. بنابراين مراجعه به گفتار درمانگر كه تجربه كار در اين زمينه را داشته باشد، الزامي است و حتما يك فرد لكنتي بايد از خدمات توانبخشي و روانشناختي باهم برخوردار شود. بايد از گروهي در درمان استفاده شود كه حتما در اين گروه روانشناس و گفتار درمانگر با هم حضور داشته باشند.

2 تا 3 درصد كودكان در سنين زير 6 سال به نارواني غيرطبيعي دچار هستند

بروز نارواني در پسران 3 تا 4 برابر دختران است

به گفته رييس انجمن گفتار درماني، يك درصد كودكان سنين مدرسه را ناروان‌ها تشكيل مي‌دهند . بر اساس آمارهاي موجود2 تا 3 درصد كودكان در سنين 5 تا 6 سال دچار نارواني غير طبيعي و حدود 10 درصد به نارواني طبيعي در مناطق مختلف دچار هستند. همچنين بروز نارواني در پسران 3 تا 4 برابر نسبت به دختران بيشتر است.

بهبودي 50 تا 80 درصد مبتلايان به لكنت با دوره‌هاي توانبخشي، روانشناسي و گفتاردرماني مناسب

وي ادامه داد: بين 50 تا 80 درصد افراد مبتلا به لكنت پس از سپري كردن دوره‌هاي توانبخشي مناسب همراه با روانشناسي و گفتار درماني، حدود 90 تا 95 درصد بهبود مي‌يابند. در صورتي كه اين بيماران از اضطراب و استرس بيش از حد برخوردار باشند حتما بايد تحت نظر روانپزشك قرار گرفته و روانپزشك تنها در جهت رفع اضطراب وي اقدام كند؛ چرا كه اين اضطراب و استرس دوباره چرخه علت و معلولي را برهم زده و سيكل باطلي ايجاد مي‌كند.

تاخير در رشد كلامي و تشنجات مختلف در مغز از عوامل بروز لكنت

وثوقي افزود: بر اساس تحقيقات؛ معمولا تاخير در رشد كلامي و دركي در سنين كودكي و تشنجات مختلف در برخي مناطق مغز، لكنت را به دنبال دارد. افراد مبتلا به لكنت بايد تحت بررسي‌هاي نورولوژيك و آزمايشگاهي قرار گرفته و پس از محرز شدن مشكل نورولوژيك آنها، درمان ابتدا بر پايه نورولوژي و سپس بر اساس علامت درماني، روانشناختي و شناخت درماني انجام شود.

به گفته اين كارشناس ارشد گفتاردرماني، بسياري از كشورها مسايل مربوط به گفتار و لكنت را به صورت آكادميك بررسي مي‌كنند و از رشته‌ها و ميان رشته‌هاي مختلفي در اين زمينه برخوردارند كه ايران براي رسيدن به كشورها راه زيادي در پيش دارد. در مجموع درمانگرها و توانبخش‌هاي ايراني نسبت به امكاناتي كه در اختيار دارند بسيار بهتر عمل مي‌كنند و در صورتي كه امكانات در اختيار آنها قرار گيرد مي‌توان خدمات ويژه‌اي ارائه داد.

كمبود مراكز آموزشي براي لكنت‌ زبان‌ها در ايران

وي افزود: در ايران حتي براي داشتن كوچكترين مركز توانبخشي يا كلينيكي به منظور ارايه خدمات به اين بيماران دچار مشكل هستيم. قوانين دانشگاه‌ها با يكديگر و قوانين نظام پزشكي با وزارت بهداشت در اين زمينه‌ها متفاوت است. اين در حالي است كه در انگلستان با تاسيس مدرسه لكنت، فرد مبتلا به نارواني لكنت آموزش نوع گفتار هر روزه به صورت مستقيم و غير مستقيم ارائه مي‌شود و حساسيت زدايي از آنجا آغاز شده و سپس به محيط گسترش مي‌يابد. آموزش‌ها به تدريج پس از ماه اول كمتر شده و فرد به جايي مي‌رسد كه به شكل تثبيت شده مي‌تواند از گفتار واضح و شمرده برخوردار شده و به زندگي عادي خود ادامه دهد. متاسفانه اين مراكز در ايران وجود ندارد.

پرهيز خانواده‌ها از هرگونه بازخورد به كودكان دچار نارواني طبيعي يا غيرطبيعي

رييس انجمن گفتار درماني در توصيه به خانواده‌ها گفت: خانواده‌ها قبل از اين كه برچسب لكنت به كودكان خود بزنند به گفتار درمانگر مراجعه كرده و از هر گونه بازخورد نسبت به گفتار ناصحيح، آماده كردن كلمه، مقايسه گفتار كودكان با يكديگر و ترحم پرهيز كنند.

زهرا مجدفر

تمام افرادي که زير عمل جراحي عقيم‌سازي دائمي مي‌روند بايد از روش عمل، روش‌هاي جانشين، ميزان تاثير و ايمني و عوارض آن آگاه باشند. پروسه‌ي عمل را مي‌توان با شکل، مدل لگن و همچنين فيلم، اسلايد و يا فيلم ويدئويي توضيح داد. توضيحات عمل بايد با تاکيد به شباهت‌ها و تفاوت‌هاي آن با اعمال لاپاراسکوپي و جراحي‌هاي لگن به خصوص هيسترکتومي و برداشتن تخمدان همراه باشد زيرا ممکن است سبب اشتباه با عمل ساد‌ه‌ي لوله بستن گردد. افرادي که عمل جراحي لوله بستن با هر متدي رويشان انجام مي‌پذيرد، حدود 4 تا 5 برابر بيشتر احتمال هيسترکتومي در آنها وجود دارد و ظاهراً هيچ دليل بيولوژيکي براي آن وجود ندارد و ممکن است اين مساله منعکس‌کننده‌ي وضعيت بدني فرد در عمل جراحي باشد.

روش‌هاي جانشين ديگر چون وازکتومي، قرص‌هاي جلوگيري خوراکي، روش‌هاي طولاني هورموني، سدکننده‌ها و IUD بايد موردنظر قرار گيرد. بايد به فرد تاکيد گردد که اين عمل روش برگشت‌پذيري نمي‌باشد، هيچ تضميني براي جلوگيري از حاملگي داخل و خارج رحمي ندارد و امکان بارداري بعد از مدت زماني باز وجود دارد. تصميم فرد با آگاهي کافي بهترين حالت است در زماني که فرد مشوش و يا پريشان نباشد و معمولاً بلافاصله بعد و يا قبل از سقط عمدي انجام نپذيرد.

رفتار جنسي:

هيچ تاثير منفي بر خصوصيت‌هاي رفتار جنسي افراد به سبب عمل استريليزاسيون مشاهده نمي‌گردد. در حقيقت، زندگي جنسي افراد به طور مثبتي تحت تاثير قرار مي‌گيرد. بسياري از زوجين با راحتي و مراقبت کمتر به روابط جنسي مي پردازند زيرا لزومي به ترسيدن از حاملگي ناخواسته وجود ندارد.

قاعدگي:

تاثيرات لوله بستن در زنان روي فعاليت قاعدگي به خوبي روشن نمي‌باشد بنابراين به سختي قابل توضيح است. اولين تحقيق کنترل شده با دقت بالا در مورد اين موضوع بيانگر عدم تغيير در الگوي قاعدگي، ميزان خونروي و درد مي‌باشد. متعاقبا همان پژوهشگران گزارش نموده‌اند که افزايش درد قاعدگي و تغييرات در ميزان خونروي قاعدگي ديده شده است، معهذا اين افراد نتوانستند به يک توافق برسند (زيرا تغييرات ديده شده در يک گروه توسط گروه ديگر تائيد نگشت) افزايش ميزان هيسترکتومي به خاطر مشکلات خونروي در زنان به دنبال عمل لوله بستن توسط بعضي از محققان گزارش و توسط برخي رد شده است. در يک گروه بزرگ تحقيقاتي همنوا، ميزان بستري براي اختلالات قاعدگي افزايش قابل ملاحظه‌اي را نشان داد که نويسنده معتقد است اين مساله به دنبال سوگيري و تمايل پزشک و بيمار نسبت به انجام عمل جراحي به وجود آمده است. در کشور آمريکا معاينات و پيگيري درازمدت به روي عمل عقيم‌سازي، افزايش خطر هيسترکتومي به دنبال استريليزاسيون در خانم‌هايي که براي اختلالات زنانگي قبل از عمل تحت درمان بودند را مطرح مي‌نمايد. در استريليزاسيون اين احتمال وجود دارد که الکتروکوآگوليشن وسيع لوله‌هاي فالوپ ممکن است سبب تغيير در توليد استروئيدهاي تخمدان گردد. به همين سبب است که تغييرات قاعدگي با پيگيري‌هاي درازمدت (4 ساله) مشخص گرديده در حالي که هيچ تغييري در مورد کلامپ و يا حلقه مشاهده نمي‌گردد. ولي سعي در جهت پيدا نمودن رابطه بين تغييرات قاعدگي بعد از عمل با ميزان وسعت انهدام بافت با شکست روبرو گرديده و يا افزايش ميزان بستري در بيمارستان به سبب اختلالات قاعدگي نيز ثابت نگرديده است.

در پيگيري‌هاي دراز مدت (3 تا 4 ساله) نيز رابطه‌ايي با تغييرات اساسي در سيکل قاعدگي اثبات نگرديده است. اين عمل انطباق بيانگر تفاوت‌ها در متد عمل استريليزاسيون مي‌باشد. همچنين تاثيرات گذشت سن و اين حقيقت که روش جراحي در کساني که اصلا ادامه‌ي بارداري برايشان مطرح نمي‌باشد بيشتر مورد نظر قرار گرفته است.

انجمن بررسي مجدد استريليزاسيون آمريکا، در يکي از گسترده‌ترين و جامع‌ترين ارزيابي مربوط به استريليزاسيون نتوانسته است هيچ مدرکي (بعد از پيگيري 2 ساله و سپس مجدداً 5 ساله) در خصوص افزايش تغييرات قاعدگي يا مسائل غيرطبيعي پيدا نمايد. بهترين اطلاعات جديد بر مبناي مدارک معتبر در بيماران حاکي از اين است که لوله بستن سبب تغييرات غيرعادي در قاعدگي نمي‌گردد.

يك متخصص بيماريهاي پوست و مو، استرس‌، مشكلات روحي و رواني و بيماريهاي عفوني را دليل «كچلي‌هاي سكه‌اي» اعلام كرد.دكتر مرضيه مؤذن‌زاده رژيم غذايي نامناسب، مصرف دارو و سابقه خانوادگي را علت ريزش مو دانست و اظهارداشت: زنان ضعيف در دوران قاعدگي، شيردهي و يائسگي موهايشان را از دست مي‌دهند و برخي از داروهاي كنترل كننده فشارخون بالا، ويتامين A به ميزان بسيار بالا و نيز داروهاي ضدبارداري موجب ريزش مو مي‌شوند.وي ضمن با بيان اين كه بيماريهاي مزمن و اعمال جراحي بزرگ مي‌تواند باعث ريزش مو شود، تصريح كرد: بستن كش به مدت طولاني به روي موها، محكم بستن موها، كمبود مواد پروتئيني در رژيم غذايي موجب ريزش مو مي‌شوند.مؤذن‌زاده يكي از بيماريهاي شايع در اين ارتباط را «كچلي سكه‌اي» دانست و افزود: اين نوع ريزش مو، به طور ناگهاني شروع شده و پس از چند هفته متوقف مي‌شود. گاهي هم پيشرفت كرده و منجر به ريزش كامل مو در پوست سر و يا حتي در تمام بدن حتي مژه‌ها و ابروها مي‌شود.

اين متخصص علت اين نوع ريزش را عواملي مثل استرس‌هاي روحي يا عوامل مختلف عفوني و علت دقيق آن را هنوز ناشناخته دانست. ….

آلت تناسلي قسمتي از بدن است که آقايان معمولاً حساسيت بيشتري براي محافظت از آن به خرج مي دهند. به همين علت، اين عضو از بدن نياز به مراقبت هاي ويژه دارند. همه ما از اهميت استفاده از کاندوم در برخي موقعيت هاي خاص آگاهيم، اما مراقبت صحيح از آن لزوماً به همين جا ختم نمي شود. در اين مقاله نکاتي را برايتان عنوان مي کنيم که به شما کمک ميکنند به بهترين شکل از اين عضو مهم نگهداري کنيد.

گل مژه و یا هوردئولوم(stye=hordeolum):

عبارت است از التهاب غدد چربی (سباسه) در لبه پلکها و ریشه مژه ها که بصورت یک آبسه کوچک تظاهر می یابد.

علت ایجاد گل مژه:

علت ایجاد آن عفونت باکتریایی استافیلاکوکی فولیکول مژه ها میباشد.

انواع گل مژه:

1-گل مژه ی خارجی:یک التهاب چرکی در فولیکولهای پلک عفونی و غدد چربی میباشد. بصورت یک تورم حساس به لمس و قرمز (یک برجستگی کوچک ) در لبه پلک تظاهر می یابد. این گل مژه معمولا به سرعت  تخلیه  و چرک خود را خارج می سازد.

2-گل مژه ی داخلی:بصورت یک التهاب قرمز و دردناک تظاهر می یابد. اما دیرتر بهبود می یابد، چراکه آبسه نمیتواند براحتی چرک خود را تخلیه کند. ممکن است دارای برجستگی ی کوچک قابل رویت نباشد. این گل مژه میتواند باعث تاری دید و سوزش چشم گردد.

علایم گل مژه:

1-قرمزی، تورم و درد در پلک.

2-حساسیت به نور.

3-اندکی تاری دید.

4-باز نشدن کامل پلک.

5-یک برجستگی کوچک شبیه جوش.

6-احساس وجود شن در چشم.

7-اشک ریزش.

8-یک نقطه ی زرد رنگ در مرکز گل مژه.

درمان گل مژه:

1-اغلب گل مژه ها پس از چند روز به خودی خود تخلیه خواهند شد، اما روند تخلیه ی چرک گل مژه را میتوان با قرار دادن کمپرس گرم و مرطوب تسریع کرد.

2-یک دستمال تمیز تا شده را درون آب داغ قرار دهید، سپس بیشتر آب آن را بگیرید و 10 تا 15 دقیقه و 4 مرتبه در روز روی پلک درگیر قرار دهید.

3-چنانچه گل مژه به خودی خود بهبود نیابد (پس از 4-3 روز)، باید با مراجعه به پزشک متخصص اقدام به شکافتن و تخلیه چرک آن کرد.

4-میتوان از آنتی بیوتیک های چشمی به شکل پماد و قطره استفاده کرد.

نکته: گل مژه از لحاظ تکنیکی یک جوش است. بنابراین میتوان آن را با اعمال فشار ترکاند. اما از تخلیه آن خودداری کنید چراکه ممکن است باعث گسترش عفونت گردد.

نکته:از مالش پلکهای گل مژه زده خودداری کنید.

نکته:احتمال عود مجدد گل مژه وجود دارد.

نکته: گل مژه چندان مسری نیست اما بهتر است نکات بهداشتی (شستن دستها و چشمها) را رعایت کنید.

نکته:همه ی گل مژه ها از چرک(pus) پر شده و در نهایت شکافته و تخلیه میشوند.

نکته:گل مژه به قدرت بینایی آسیب نمیرساند.

نکته:عدم درمان گل مژه به گسترش عفونت منجر میشود.

چه هنگام باید به پزشک مراجعه کرد:

1-وقتی گل مژه به خودی خود سرباز نکند و بهبود نیابد. (بیش از 3 تا 4 روز دوام یابد)

2-احساس درد در چشم و یا ایجاد اختلال در دید.

3-چنانچه بطور متوالی گل مژه مجددا عود کند.

چطور از گل مژه پیشگیری کنیم؟

1-از تماس یافتن دستهای آلوده با چشمها و یا مالیدن چشمها با دست خودداری کنید.

2-دستان خود را در طول روز بطور مرتب بشویید.

3-چشمهای خود را هنگام استحمام با شامپو بچه ی ملایم شستشو دهید.

4-از به اشتراک گذاشتن لوازم آرایشی چشم خودداری کنید. همچنین قبل از خواب حتما آرایش صورت خود را پاک کنید.

5-چنانچه زیاد گل مژه میزنید: شامپو بچه ی ملایم را با آب گرم رقیق کرده و بوسیله یک گوش پاک کن ریشه مژه ها و پلک ها را هفته ای چند بار تمیز کنید تا میکروبها، چربی و سلولهای مرده ی اضافی پاک و زدوده  شوند.

6-کسانی که از لنز تماسی استفاده میکنند بایستی بهداشت مربوط به گذاشتن و برداشتن لنزها را بخوبی رعایت کنند.

شالازیون(chalazion):

عبارت است از التهاب غدد چربی که بصورت یک کیست (یک توده متورم و برجسته ی بسیار ریز و یا به اندازه یک نخود فرنگی) در پلک (معمولا پلک فوقانی) تظاهر می یابد.

علت ایجاد شالازیون:

انسداد مجاری غدد میبومین(meibomain)(یکی از غدد تشکیل دهنده فیلم اشک) و التهاب این غدد که باعث تجمع مواد مترشح شده از آن میشود. علت پیدایش این عارضه عفونت باکتریایی نیست اما میتواند عفونی گردد.

علایم شالازیون:

1-معمولا بدون درد است. (روزهای نخست ممکن است دردناک باشد)

2-ممکن است پلک حساس به لمس باشد.

3-حساسیت به نور.

4-اشک ریزش.

5-یک برجستگی سفت، گرد و بی درد در وسط پلک (که با مرور زمان اندازه آن کوچکتر و یا بزرگتر میشود)

نکته:چنانچه اندازه شالازیون بزرگ باشد به خاطر فشاری که به قرنیه وارد میسازد ممکن است ایجاد آستیگماتیسم و تاری دید کند.

راه درمان شالازیون:

1-معمولا ظرف یکماه به خودی خود بهبود می یابد.

2-قرار دادن کمپرس گرم مشابه درمان گل مژه.

3-چنانچه اندازه شالازیون بزرگ باشد و در دید و زیبایی ایجاد مشکل کند، و یا پس از 6 هفته بهبود نیابد، شالازیون توسط پزشک با یک جراحی ی سرپایی تحت بی حسی موضعی برداشته میشود. (و یا ممکن است استروئید داخل ضایعه تزریق گردد)

بلفاریت(blepharitis):

به التهاب گسترده و منتشر پلکها اطلاق میگردد. بلفاریت یک ضایعه ی مزمن پوستی محسوب میگردد.بلفاریت نیز به دو فرم قدامی وخلفی تقسیم بندی میگردد.

علایم بلفاریت:

1-چشم قرمز و پر اشک.

2-احساس وجود شن در چشم.

3-خارش پلک ها و سوزش چشمها.

4-پلک های قرمز و ملتهب.

5-حساسیت به نور.

6-اشک کف آلود.

7-پوسته های روغنی در ریشه مژه ها و یا روی پلک (گاه همراه با زخم).

8-ریختن مژه ها و یا رشد ناهنجار آنها (رویش در جهت غیر طبیعی)

9-پوسته پوسته شدن پوست  اطراف چشم.

10-خروج ترشحات چرکی از ریشه ی مژه های از دست رفته.

11-چسبندگی پلک ها به یکدیگر هنگام برخاستن از خواب.

علل ایجاد بلفاریت:

1-شوره سر و یا ابروها (درماتیت سبورئیک).

2-عفونت باکتریایی (استافیلاکوک).

3-عملکرد ناهنجار غدد چربی در پلک.

4-آکنه روزاسه،اگزما،پسوریازیس.

5-واکنش آلرژیک.

6-عفونت با شپش.

7-مواجهه با دود و بخارات تحریک زا .

نکته: دو عامل چربی (اضافی) و میکروب (استافیلوکوک) در ایجاد بلفاریت نقش دارند.

نکته: بلفاریت ممکن است به گل مژه، شالازیون، خشکی چشم، اشک ریزش چشم، التهاب ملتحمه و یا صدمه به قرنیه منجر گردد.

درمان بلفاریت:

1-درمان عامل زمینه ای آن.

2-رعایت اصول بهداشتی (نحوه پیشگیری از گل مژه).

3-تجویز آنتی بیوتیک ها و استروئیدهای چشمی موضعی و یا سیستمیک.

4-شستشوی مرتب چشمها با شامپو بچه روزی، به ویژه قبل از خواب و صبح هنگام برخاستن از خواب.

نکته: بلفاریت را میتوان کنترل کرد اما نمیتوان آن را بطور کامل درمان کرد. این عارضه معمولا به کرات مجددا عود میکند.